Jak długo trwa, zanim zadziała BPC-157? Co pokazują badania na zwierzętach o osi czasu

Dwie różne osie czasu: funkcja a struktura

W najczęściej cytowanym badaniu na zwierzętach dotyczącym gojenia ścięgien (Staresinic i wsp., 2003) szczury z przeciętym ścięgnem Achillesa otrzymywały codziennie 10 µg/kg BPC-157. Poprawę funkcjonalną – mierzoną zakresem ruchu i tolerancją obciążenia – obserwowano już od 4. dnia. Pełne strukturalne przywrócenie integralności ścięgna udokumentowano natomiast dopiero do 14. dnia.

Ten wzorzec – szybkie sygnały funkcjonalne, wolniejsze gojenie strukturalne – powtarza się w kilku modelach zwierzęcych i jest jednym z powodów, dla których „początek działania” nie jest jedną liczbą, lecz zależy od tego, co dokładnie się mierzy.

Drugi model: uszkodzenie rdzenia kręgowego u szczurów

Badanie opublikowane w 2022 roku (Perovic i wsp., Current Issues in Molecular Biology) badało BPC-157 w szczurzym modelu uszkodzenia rdzenia kręgowego i opisuje stopniową poprawę funkcjonalną w ciągu kilku tygodni leczenia, zarówno przy wcześnie, jak i później rozpoczętej terapii. Także tutaj obowiązuje zasada: oś czasu pochodzi z konkretnego modelu urazu i nie można jej bezpośrednio przenosić na inne rodzaje tkanek.

Dlaczego nie ma wiarygodnych ram czasowych dla ludzi

Wszystkie wymienione powyżej ramy czasowe pochodzą z modeli szczurzych lub innych modeli zwierzęcych ze standaryzowanym, wstrzykiwanym dawkowaniem w warunkach laboratoryjnych. Nie istnieją żadne kontrolowane badania na ludziach, które potwierdzałyby czas wystąpienia efektu u człowieka – ani dla urazów ścięgien, ani dla innych uszkodzeń tkanek. Krążące na forach wartości typu „tygodnie do wystąpienia efektu u człowieka” są zatem doświadczeniami anegdotycznymi, a nie dowodem naukowym.